Een Pass te ver?.............
08 jun. 2011
🇦🇹
vanuit Oostenrijk
We komen met regen aan in Bludenz en besluiten voor deze nacht een hotel te nemen in het centrum van deze leuke stad. ‘s Avonds genieten we van een echt fantastische maaltijd in een Italiaans restaurant (Alte Rathaus) en hebben we een comfortabele nacht in het hotel. En dat is allemaal maar goed ook want vandaag moet het gebeuren. Al maandenlang kijk ik tegen deze dag op.....DE zwaarste etappe van de hele route: de Arlbergpass van 1793 meter.....maar bij nader inzien ook 1 van de meest indrukwekkende, met ruige bergen, lieflijke dorpjes en hier en daar nog sneeuw langs de weg. Je kan vanaf Langen een trein nemen die dan een tunnel van ruim 10 km induikt om er pas in St. Anton weer uit te komen, maar dan doen we natuurlijk niet. We willen de top bedwingen, de pas en de berg over....dat moet een geweldige kick geven !!!
Na Bludenz gaat de route door het smalle Klostertal dieper de bergen in. De oude hoofdweg door de dorpen is rustig en gaat in het begin op een paar korte stukjes na heel geleidelijk omhoog. Na Klosterle wisselen hellingen van 7 - 10 % af met lichtere gedeelte. De laatste 6 km (tot 10 %) is een crime........we trappen dapper door en maken regelmatig een korte stop.....het is waanzinnig zwaar en er komt geen eind aan.......EINDELIJK zijn we daar....op de top...bijna 1800 meter....we zijn kapot....(Robert: ......... dat is pas vakantie!.........) en emotioneel......de tranen blijven niet uit (bij Anne Marie) ......we hebben het gehaald......de afdaling kan beginnen.
In korte tijd dalen we af naar het kleine plaatsje Pettneu, even verder dan de toeristenplaats St. Anton am Arlberg, afdalen gaat een stuk sneller dan stijgen. Daar blijkt de camping gesloten te zijn. Ook dat nog.....en we zijn al zo moe ! We besluiten niet naar een volgende camping te zoeken en fietsen terug naar het dorp om een overnachtingsplek te zoeken en vinden uiteindelijk het mooie Haus Durri. De vriendelijke gastvrouw is zo schattig....niets is haar teveel en de kamer is super en heeft een heerlijk balkon. Met een wijntje en een nootje is het heerlijk bijkomen van ons avontuur.
Echter de volgende dag staat ons volgende avontuur alweer op het programma. Vandaag willen we de Reschenpass over (1520 meter), een tocht van 77 km. Tot Pfunds gaat de tocht door het dal van de woest schuimende Inn, langs schattige kerkjes en weiden vol wilde bloemen en berghellingen met dichte bossen. Net als we aan de thee op een bankje onder een oude boom zitten begint er boven ons iets hard te kraken.....we nemen de benen en rennen snel bij het bankje weg en we zien een grote tak vlak achter ons bankje neerkletteren. We zijn ons werkelijk rot geschrokken en vertrouwen de boom helemaal niet meer. We vertrekken snel weer en vervolgen onze tocht.
Het regent zachtjes af en aan en de benen voelen niet goed.......we besluiten er na 57 km in Pfunds de brui aan te geven en zoeken de camping op. Die Reschenpass ligt er morgen ook nog.......hopelijk wordt het weer dan iets beter want vanmiddag komt het echt met bakken uit de hemel.......alhoewel de weersvoorspellingen niet veel goeds laten zien.
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!